Slavenhandel is een van de meest mensonterende praktijken geweest uit onze geschiedenis. Gelukkig zijn wij als mensheid gegroeid, humaner geworden en hebben wij instanties die waken over de rechten van de mens. Via internet blijft niets lang geheim.
In 2006 werd bekend dat bij bedrijven als C&A, Adidas en Nike in hun ‘uitbestedingsketen’ op grote schaal arbeidsrechten werden geschonden. Na jaren actievoeren gaven deze bedrijven, net als IKEA, eind jaren negentig toe dat zij daar zelf verantwoordelijkheid voor dragen. Onder publieke druk begonnen bedrijven hun productieketen op kinderarbeid en op de arbeidsrechten van volwassenen te controleren. Nederland heeft hier een grote bijdrage aan geleverd. Ook toen bleek dat in China op grote schaal kinderarbeid, tegen weinig of praktisch geen vergoeding plaatsvond, stonden de Nederlanders op de barricades om deze moderne slavenarbeid te bestrijden.

Waarom reageren Nederlanders zo fel op kinder- en slavenarbeid? We hebben immers de geschiedenis niet mee om anderen zo hard te veroordelen. De Nederlandse West Indische Compagnie heeft in de periode van 1658 tot 1674 naar schatting in totaal 44.500 slaven naar Nederlands Indië vervoerd. In 1634 hadden wij zelfs het monopolie op de wereldwijde slavenhandel. De term apartheid is wereldwijd het woord dat de onderdrukking van onze zwarte medemens beschrijft. Zou het schuldgevoel zijn? Een drang om dit karma dat onze voorouders hebben opgebouwd weer goed te maken?

Een veel gehoorde uitspraak van mensen met een spirituele gave is: ‘Deze gave is mij door God, de Kosmos, etc. gegeven. Hiermee wil ik de mensheid dienen en de vergoeding hiervoor is de wetenschap dat ik meehelp aan het creëren van een betere wereld. ‘ Dat klinkt natuurlijk prachtig! Als spiritueel helper stel je je beschikbaar en de Kosmos zorgt voor de rest.

Maar laten we eens kijken naar de essentie van wat er feitelijk gebeurd? Iemand verricht een dienst, deze kost energie, tijd, inspanning, reiskosten en wellicht materiaalkosten. Geestelijk en emotioneel draagt de spirituele helper ook een grote verantwoordelijkheid. Hij of zij heeft te maken met mensen in een kwetsbare positie. Mensen die door een verkeerd woord of een ondoordachte handeling grote geestelijke of emotionele schade kunnen oplopen. De spirituele helpers die hun taak serieus nemen, en dat zijn er gelukkig veel, weten dit en helpen de cliënt naar beste kunnen weer op de goede weg.  De spiritueel helper verricht een dienst voor iemand zonder dat de geholpene hier iets voor terug hoeft te doen.

Ineens doemt het plaatje uit de zeventiende eeuw weer op. Voelen spirituele mensen de in het verleden veroorzaakte schuld van onze voorouders? Zijn zij vanwege hun gevoeligheid onbewust aan het proberen om het karma van onze voorouders op te lossen? Door zelf in de rol van de slaaf te stappen, slavenarbeid te verrichten voor het welzijn van de hele mensheid? Met als enige beloning de wetenschap dat zij meewerken aan het helen van de mens én het slechte karma?

Maar wat is de uitwerking hiervan op de mensen die zij proberen te helpen? Wat wordt er aangewakkerd in de genen van de Nederlander als iemand zich onbaatzuchtig ten dienste van hem opstelt? Ineens kan de hulpbehoevende cliënt zich ontpoppen tot een veeleisende tiran die zijn spiritueel helper laat in de nacht uit bed belt omdat hij zich angstig of alleen voelt. En dagenlang bestoken met emails en telefoontjes omdat hij eist dat de spiritueel helper voor hem klaarstaat. De spiritueel helper is er toch voor de mensheid? Nou dan moet hij er ook zijn! Een eigen leven is alleen bestemd voor de cliënt, want die heeft het moeilijk!

De mensen gaan zich steeds veeleisender opstellen tegen spirituele helpers. Er wordt niet alleen heel normaal gevonden dat er geen vergoeding tegenover staat, nee, het vragen van een vergoeding wordt zelfs als slecht gezien. Langzaam verdwijnt de dankbaarheid en wordt van de spirituele helpers geëist dat zij altijd klaarstaan voor de hulpbehoevenden.

Waarom ontstaat deze houding? Is het de grote opkomst van het internet, waar nagenoeg alles  gratis te vinden is? Nieuws, films, muziek, software, gratis diensten voor weblogs, communities, radiozenders, Youtube, Hyves en nog veel meer. Al dat moois, helemaal voor niets. Het kost je alleen de maandelijkse rekening van je internetprovider. Maar laten we eerlijk zijn, zou jij de hele dag aan het werk willen zijn om een website als YouTube of Hyves te ontwikkelen zonder salaris? Of zouden de computercentra allemaal zo aardig zijn dat zij hun serverpark gratis ter beschikking stellen zodat jij de foto’s van je cavia met de wereld kunt delen? Of alle krantenredacties die dag en nacht werken om nieuws te vergaren? Zouden ze dat alleen maar doen omdat ze het belangrijk vinden dat jij op de hoogte bent? Dus ergens wordt er gewerkt, zonder dat jij als gebruiker er een wederdienst of vergoeding voor levert. Of toch wel? Wat wordt er gedaan met de grote hoeveelheid persoonlijke informatie die wij met z'n allen op deze gratis sites proppen? Wat staat er in de onleesbare voorwaarden die je gemakshalve maar snel even weg klikte? Zou de rekening misschien achteraf komen? Hoe dan ook, de indruk is dat alles op internet helemaal niets kost. Althans, jou in ieder geval niet. En wat wordt er nu feitelijk geleverd bij internet diensten? Wat bitjes en byte’jes dat is toch geen geld waard?

Zou de reguliere hulpverlening misschien schuldig zijn aan het beeld dat alle hulpverlening of diensten gratis moeten zijn? Al die therapeuten en psychologen van het Riagg die gratis tot je beschikking staan om je persoonlijk uit de penarie te sleuren. Gratis hulplijnen voor als je je verhaal niet kwijt kunt. Zouden deze mensen zo veel naastenliefde hebben dat zij geen salaris ontvangen voor hun diensten? Natuurlijk krijgen zij gewoon betaald, maar wie betaalt het Riagg? De overheid, vanuit de schatkist. Die wordt gevuld door de mensen die belasting betalen. Als je maar ver genoeg een spoor van geld volgt, vind je altijd wel iemand die moet werken om de ‘gratis dienst’ te betalen. Dus ook achter alle gratis hulpverlening zijn mensen aan het werk die het mogelijk maken dat er schijnbaar gratis hulp wordt verleend. Maar is het niet vreemd dat mensen onderhand een beeld hebben dat hulpverlening altijd gratis moet zijn? Als het Riagg het gratis kan, dan toch zeker ook de spirituele helpers?

Of is het probleem de grote hoeveelheid  mensen in Nederland met een uitkering? Het wordt in Nederland toch als normaal gezien dat je een uitkering krijgt zonder hiervoor een wederdienst te verrichten, feitelijk ook een vorm van slavernij. Hier is de staat de slaaf van de uitkeringsgerechtigde. De staat geeft haar geld en energie onvoorwaardelijk, en de uitkeringsgerechtigde ontvangt deze zonder een tegenprestatie te leveren. Het vreemde is dat mensen vaak hun uitkering als reden gebruiken om gratis arbeid van anderen te eisen. ‘Ik heb recht op gratis dit en dat, want ik heb maar een uitkering.’ Wist je dat in álle inkomensgroepen bijna niemand wat overhoudt op het eind van de maand? Het maakt niet uit of je 500 of 5000 euro per maand verdient. Aan het eind van de maand hebben we allemaal hetzelfde, namelijk niets of zelfs minder.
Het hebben van een laag inkomen zou dus geen reden hoeven zijn om iets gratis te krijgen. Iets gratis willen hebben is hetzelfde als de wens om een ander tot jouw slaaf te maken. Je vind het heel normaal dat een ander ergens energie insteekt, zonder dat je hier een waarde tegenoverstelt. Des te meer er gratis wordt gegeven, des te meer de hebberigheid van de mens wordt aangewakkerd. Hierdoor wordt juist het slechte in de mens wakker gemaakt.

En zo komt het helaas voor dat een therapeut die vol passie en vuur zijn roeping besloot te volgen, zijn baan opgaf om zich te wijden aan zijn praktijk, volkomen depressief, overspannen en uitgeblust thuis zit. Verbitterd, teleurgesteld in de mensheid, die zo ondankbaar met zijn goede bedoelingen is omgesprongen. Dat hij is geïntimideerd en leeggezogen, terwijl hij zich onbaatzuchtig wilde geven voor het welzijn van zijn medemens. Is de mens dan werkelijk zo slecht? Of is alleen het slechtste in de mens gestimuleerd?

Is het gratis ter beschikking stellen van welke dienst dan ook niet de slaaf die roept om zijn onderdrukker?  Zouden spirituele mensen niet juist onze medemens moeten bevrijden van de slavendrijver die diep in onze genen én ons Karma zit geworteld?

Hoe? Door hen te laten wennen aan het feit dat als iemand je een dienst verleend, dat jij hem daarvoor iets teruggeeft.  Niet God, de Kosmos, Allah, Boeddha, maar gewoon van mens tot mens omdat je respecteert en waardeert wat deze persoon voor je heeft gedaan.

De Kosmos is niet zo van het uitbetalen. Zij creëert een situatie waarin heling mogelijk is. Zowel de helper áls de geholpene hebben hier een rol in te spelen. De geholpene dat hij ervaart om hulp te  ontvangen. En de helper, dat hij een waardering ontvangt voor zijn bereidheid om zijn medemens te helpen.  En voor degenen die ervan overtuigd zijn en blijven dat de Kosmos de spirituele helpers wel zal uitbetalen? Wordt het niet eens tijd dat de hulpbehoevenden zich ten dienste gaan stellen aan  de mensheid?!

Sander de Wijs

Zie ook Daisha's Weblog